• 26 февруари 2018
  • Вести денес: 0

Може ли некој да се сети кога времињата не биле лоши, а парите - скудни? Со оваа реторичка мисла на познатиот американски есеист Ралф Валдо Емерсон, во јуни 2004 година почнува една моја колумна посветена на беспарицата, на кризата, на агонијата, на тезите дека Македонија пати од недостиг од капитал од странство, бидејќи локалната економија не акумулира. Иако не сум економист, можеби пресмело, тогаш таа теза ја оценив како „фатално стерилна“. Еве неколку фрагменти од таа колумна:

„Малку логика. Веруваме дека од некоја мистична причина - историска омраза, планетарен заговор, што ли - странците, кои најмалку половина век функционираат по волтеровската максима ‘кога парите се во прашање, сите сме од иста религија’, едноставно не сакаат да знаат дека на мапата на Европа постои една мала нација што чека да се ‘прекрсти’ и да почне економски да се развива. Чудно.
И малку искреност, молам. Сме се запрашале ли некогаш дали сме луѓе на кои вреди човек да им позајми пари? Позајмуваме сто и ја пружаме раката небаре сме просјаци, а не луѓе решени да направиме сто и едно, едно за себе. Сме се запрашале ли искрено дали сме навистина способни да вратиме, да ‘акумулираме’, да бидеме успешни?

Во оваа земја има малку успешни луѓе. Не се тоа среќниците чија судбина најсликовито ја раскажува народната ‘на ќораво пиле Господ гнездо му прави’. Не се тоа ни нашите Робинхудовци. Зборувам за навистина успешни луѓе. Познавам неколкумина. Знаете ли што им е заедничко? Сите се ведри и духовити. Победници среде криза. Не чекаат странски кредити. Имаат идеи што раѓаат пари. Нивната филозофија е едноставна: не агонизирај, организирај!

Пари - има. Свежи, домашни евра. Македонците ги вложуваат во тули (недвижности) и во автомобили. Нема проекти, идеи, визии, дух. Нема амбиент за бизнис. Сите чекаме или да ни се урне плафонот над главите или некој да ни инјектира капитал директно во нашите паричници, додека уживаме во пладневната сиеста, во агоничната поза на жртви, што е само беден изговор за нашата мрзеливост на духот“.

Ете, така ја доживував Македонија пред 12 години. И пред тоа, а богами и потоа. Сега, новата влада на Заев навестува коперникански пресврт. Ајде да видиме дали ќе биде така. И не само да видиме – туку и да се потрудиме и ние малку. Да не бидеме само мрзеливи позери. 

ОСТАНАТО ОД КОЛУМНИ

Македонската регионална политика - прилог кон потребата за нејзино подолгорочно дефинирање

На Балканот се создава нов (гео) политички распоред кој радикално за долг период ги менува политичките состојби и констелации од било кога во досегашната историја.

Заев конечно во елемент, „преторијанците“ во паника

Е баш јебитачно, што би рекол оној куртонот над куртоните – додека сите очекуваа премиерот да ја поддржи харангата против оние што го критикуваат, тој најави реконструкција на Владата.

Заев се враќа дома?!

Посебно бев лут што една искрена моја поплака до премиерот заврши неуспешно и со доза на одмазда од страна на критикуваниот, т.е. Извршителот. И тогаш се сетив на стих од познатиот албански поет Миѓени: „Трај ти петеле востаник!“ И траев.

Болниот има само една желба

НАТО никогаш нема да ги реши нашите сопствени проблеми со вмровскиот фашизам, со нефункционалните институции на државата, и, конечно, со нашата општествена декапацитираност да ги решаваме сопствените проблеми.

Скок од височина од балканскиот гроб

Во преговорите за името Македонија не го брани својот идентитет, туку го гради. Ова е најдлабокото проникнување во суштината на македонската тековна егзистенција. И во перспективите.

Чувство за навредување

Како тој убав манир престана да важи кога се во прашање Македонците? Дали некој помислува на нашите национални чувства и имаме ли ние право на нив?

Заложничка драма

Патот до пеколот е секогаш поплочен со добри намери, како што рече еден плочкар, кој не го сфати вицот.

Како „малиот Мицковски“ ја замислува политиката

Се плашам дека овој или кратко ќе трае или неславно ќе заврши. Можеби и двете.

Пачавра - писание

Оние 200 будали се чини се турнати напред само да ја брануваат јавноста и да ги оттргнат погледите од тајните планови и инфилтрации што се случуваат вон вниманието на критичката заедница. Тие се одамна прочитана книга-пачавра.

Корупција – темно петно на политиката

Како и сè друго и во оваа сфера постои друга страна од моралноста, која, без оглед за каков општествено-политички систем станува збор, и без оглед на исклучоците од правилото, се јавува како константа - Моќта опива!

НАЈЧИТАНИ